4 Şub 2009

Adaletsizlik Diz Boyu

Şu sıralar bir çocuk furyasıdır gidiyor, bütün arkadaşlarım ya doğurdu ya da hamile... Afaganlar bastı, benim gibi 'çocuk' kelimesini duyduğunda verebildiği tek tepki 'ıyyy' olan biri için gerçekten çok düşündürücü bir konu...

Yanlış anlaşılmakta istemem, tabi ki canavar değilim. İnsan yavruları çok sevimli ve şirin olabiliyor (tersi de çok mevcut), çocukları severim sayılır. Ama kendi çocuğum olması fikri, hatta o iki-üç saniyelik düşünce bile tüylerimi diken diken ediyor... Verdiğim 'ıııııyy' tepkisi de ondan...

Neyse, okul arkadaşlarım teker teker doğurdu, Facebook sayfamda yaklaşık 100 kiloya merdiven dayamış, kafalarında kırmızı kudelalar, kocaman olmuş memeler, şişmiş burunlar, boyanamamış saçlar ve çok çirkin görünen arkadaşlarımla dolu.. Aman Yarabbi! Onları gördükçe çocuk fikri beni iyice sinir ediyor...

Ama annelik nasıl 'yüce' bir durumsa hepsi bu hallerine rağmen ağızları yırtılacak gibi sırıtmaktalar... Nasıl oluyor yahu? Hem o kadar çirkinsiniz, hem de mutlu... Kadın milleti için bunlar çok uzak bir ikili değil mi? Çirkinlik ve mutluluk...
Burada bahsettiğim çirkinlik doğuştan olan değil, sonradan büyüyen ve 15-20 kilo ağırlığına ulaşan memeler, yüzlerinin 4/3'ünü kaplayan burunlar ve bakımsız saçlarla alakalı...

Bari kafanıza o kırmızı kurdelayı takmayın anacım, dünya güzeline taksan yine yakışmaz. Neyinize güvenerek onu bağlıyorsunuz anlamıyorum...

Ama bazısı var ki, mesela bir arkadaşım ve başka bir arkadaşımın ablası... İşte onlar hem hamileyken hem doğumdan birkaç saat sonrasında bile o kadar güzel ve fitlerdi ki inanamazsınız. Arkadan baksanız hamile demezsiniz, yandan ve önden gözüken göbek işi karıştırıyordu sadece...

Yakınlarda bebeği olan bir arkadaşımız doğumdan sadece 12 saat sonra onu görmeye gittiğimde süper gözüküyordu. Bir allık fena olmazdı tabi, ama öyle bile iyiydi... Nasıl oluyor? Bazı kadınlar şiştikçe şişerken bazısı süper kalmayı başarıyor?

Aslına bakarsanız çokta umursamıyorum, herzaman dediğim gibi çocuk kiiiim ben kim? Ama arkadaşlarım adına bu adaletsizliğe de bozulmuyor değilim...

42 yorum:

pommeler dedi ki...

ebru şallı gibi kivi yesinler sadece hehe hehe
bu adaletsiz düzen ancak kivi ile bozulur :P

uyuz cadı dedi ki...

o da olmaz, e.ş. zaten incecik tığ gibi kadın. hamileyken de değilken de adaletsizliğin bir parçası zaten :)

Merve dedi ki...

bu durum sırf hamilelikte yok ki..keşke olsa..mesela unv de öğle arasında ben salata yerken kilomu ancak devamlı rejimle korurken arkadaşım 2 dürüm yerdi gene 47 kiloydu. dürüm ardındanda derste yemeğe çikolata alırdı..
Delirirdim ben! Hakikaten kiminin metabolizma acayip çalışıyor! Hamileyken dahi kilo almaması direk vermesi dahada sinir bozucu tabii..

Merve dedi ki...

laliş bebiş konusu tabi senin çook özel bir kararın da..Sen kedileri dahi bu kadar severken,sokaktakilere annelik ederken senden bir parçayı eminim çook seveceksindir..

ferulago dedi ki...

Ben de çok çocuk delisi değilim ama zamanla bünye istiyor galiba :)Hamilelikte diyetisyene gitmek şart, bu yazının ana fikri bence bu :)

gribulut dedi ki...

biraz bünye birazda kişilikle alakalı :)

uyuz cadı dedi ki...

merve evet yahu, kiminin metabolizması gerçekten hızlı çalışıyo. mesela ben de hayatım boyunca hep ne istiyosam yedim, kilo almadım. hoş yemek yemeyi pek sevmem onun da etkisi olabilir, ama bir yerden sonra hafiften almaya başlıyosun. o arkadaşını ara bi sor bence almıştır, için rahat eder :)
çocukta severim tabi de hiç sevmek istemiyorum :)

ferulago, evet hem hamilelikte hem normalde hep gitmek lazım diyetisyene değil mi? kilo kontrolünün en sağlıklı yöntemi..

uyuz cadı dedi ki...

gribulut, o bünyeye lanet olsun o zaman :D

Merve dedi ki...

işin sırrı burada saklı
" yemek yemeyi sevmem"
nasıl sevmezsiiin? ;) Ben de sevmesem keşke..Babaannem halama hamileyken çikolatadan tiksinti gelmiş şimdi ne yapsam etsem 1 tane yemez..Hayatım boyunca hep beklemişimdir bana da çikolatadan tiksinti gelsin diye.. ;)
bende aslında yemek çok yemem aramam bana tatlı ver tüm ömrümü onla geçireyim hiç yemek istemem..
Arkadaşım İngiltereye gitti göremiyorum ki...
Bundan sonra sana şanşlı demek istiyorum laliş ;)

Merve dedi ki...

Askı memnudaki kız beyaz kurdele takmıştı fitdi tabi..çok hoştu..

uyuz cadı dedi ki...

merve böyle çok mecbur kalmadıkça yemek yemiyorum sana öyle söyleyeyim.. açlıktan ölme noktasına gelicem, başım falan dönücek anca o zaman yiyorum. hiç aram yok.. tatlı da sevmem, mesela çikolata. hiç öyle düşkünlüğüm yok..
ama artık pek şanslı sayılmam, eskisi gibi incecik değilim. tabi hareketsizlikten iş hayatı da olumsuz etkiliyo insanı, hep bilgisayar başında çalışmaktan..

o kızın da saçını görmedim, ama cidden incecik olunca yakışır tabi.

Merve dedi ki...

zaten insana kilo aldıran tatlı acaip kalorili çünkü..
ne diyeyim laliş süper valla yaşamak için yiyeceksin derler ya seninki öylesi ;) ben mesela tüm gün sandalyede oturuyorum,arabayla gidiyorum geliyorum,evde desen anniş herşeyi yapmış yemek ye cumburlop yatağa tv izlemeye..popiş büyümesinde ne yapsın? acil harekete başlamam gerekiyoorr benim gene! Yani öyle bir bünyem var ki yaşadığım sürece dikkat etmem ve hareket etmem lazım..
artık bende öbür dünya da bari yedikçe kilo almamayı diliyorum ;))

a. gizem dedi ki...

:))
aa ben de tam aşkı memnudaki peykeri gördünmü çok hoştu lalecim diye yazacaktım ki zevklerimizin benzediğini bildiğim merve yazmış :))
lale sırf o kız için diziyi izliyorum bence cok duru bi kız. ekru bi takım giymişti; o renk de kurdela takmıştı; annemle dönüp anında bak beyaz nası yakışmış, ilerde bebek olursa biz de yapalım dedik...
kızın adı da nur aysan, web sitesine girin şekerler, saçlarımı galiba oyle yapmak istiyorummmmm laleeeee :))
rengi kıza oyle yakışmıştı kiiiii

uyuz cadı dedi ki...

haha evet anca öbür dünyada bu saadet olabilir :))

uyuz cadı dedi ki...

gizo şimdi baktım, çok şirine bi kız gerçekten. yüzü de güzel, çok tatlı gülümsüyo.
saçları da beğendim, senin saçların da şu an çok yakışıyo sana ama bu da gider diyip kanına gireyim :)

banu dedi ki...

Yıllar boyunca insanların çocuk ve bebekleri niye sevimli gördüğüne bile anlam verememiş biri olup... 30lu yaşları geçmem ile... tahamülsüzlüğümün, bir bebeğim olması isteğine dönüşmesine... hatta gerçekten bir bebeğim olmasına, onun bir yaşına gelmesine ve benim suratımda hala o kocaman gülümsemenin duruyor olmasına şaşırıyorum. Hatta sadece şapşal şapşal gülümsemekle kalmıyorum. son zamanlarda bebeğim yemek yerken ağzımı balık gibi açıp kapamaya da başladım :)
Olay gerçekten anneliğin yüceliğinde değil sanırım biyolojik saat ve hormonlar ile ilgili :)

Bu arada hamileyim kimse kiloma bakmaz rahatlığı ile homini gırtlak yersen tabi 100 kilo olursun :))

Aymen dedi ki...

bu aralar evlenenler doğuranlar millete ne oluyor anlamadım kıyametmi kopacak acep bu kadar akın akın evlenip hamile kalıyorlar. bi çok kişininde iç sesine tercüman olmuşsun bunları söylemekle:) doğumdan sonra kendilerinden vazgeçen insanları bende anlamış değilim. O hallerini dert etmeyip aksine bir de mutlular ki şaşırıyorum.

Bi insan hem anne hem güzel olamazmı. bir sürü k ile geziyorlar böbürlene böbürlene. neymiş bebek dünyanın en güzel mucizesiymiş. tabi ki öyledir ama dünyanın sonu mu hem vücudundan hemde hayattan vazgeçecek kadar.

uyuz cadı dedi ki...

Aaa Banu, öyle bişey oldu yani gerçekten? Demek ki benim gibiler de anne olabiliyormuş sonra da mutlu kalabiliyorlarmış en enteresanı o geldi bana.. Gerçi doğru söylüyosun, hormonlar işin içine girince insan aklını bir kenara koyuyo galiba.. Benim hormonlarım birgün gelir de doğur derse, o zaman aklım ondan önce kapa çeneni der umarım.. Çocuk çok büyük sorumluluk değil mi? İnsanlar nasıl bunun altına girebiliyor anlayamıyorum, başına birşey gelse... Ne bileyim, kuzenim var benim 2-3 yaşlarındayken bir defasında alışveriş merkezine gitmiştik birlkte. Ben bir saniye arkamı döndüm birşeye bakıyordum. Yok olmuş! Ara ara dur, aklımız çıkmıştı.. Çok korkutucu geliyo bana o sorumluluk fikri..

Ama çok güzeldir, eminim. Ona diyecek lafım yok...

uyuz cadı dedi ki...

Aymen biz kedoşlarımızla yaşayalım en iyisi :)

guguk kuşu dedi ki...

Bence en iyisi plansızca birden hamile kalıvermek, ben aklı olan hiç kimsenin karar verip planlayarak kolay kolay çocuk yapacağını sanmıyorum. Ne büyük bir karar...dünyaya yeni bir insan katmak.....ve her zaman senin parçan olacak bir insan. Onun acısı senin içini kendi acından çok yakacak....Kararı vermek zor ama, onlarla büyümek güzel. Benim iki prensesim var, plansız prensesler bunlar hemde 2 yaş aralıklı. Şimdi kocamaaan oldular, beraber ne kadar eğlendiğimi anlatamam. en iyi iki arkadaşım onlar beraber Mc Donaldsa gitmek, hapur şupur çıtır soğan yemek, beraber parfümleri koklamak, çaktırmadan sıkmak, yatakta beraber kitap okumak.....herşeyin bi zamanı olduğuna inanırım. Bence kendini hiç kasma, zamanı gelince "o" seni dinlemeyecektir bile...

uyuz cadı dedi ki...

guguk kuşu ne güzel anlatmışsın, çok eğlencelidir eminim.. kız çocuk daha sevimli gelir hep bana, gerçi kızlar hain mi oldu nerdir hep babaya daha düşkün olurlar.
dediğin gibi, zamanı var tabi. ama o zaman bana hiç gelmeyecek gibi :)

PrimaRima dedi ki...

ben öyle olmadım yaa :( yani öcüye benzemedim inanki, ne memelerim milka ineğine döndü, nede suratım arı sokmuş gibiydi:)ben ne hamileler görüyorum acıyorum bazen hallerine off diyorum ne haldeler... acaba önceden nasıllardı;
bir yakınımız 35 kilo almışdı höst diyesim gelmişdi duyunca yaa noluyorsun allahaskına?35 kilo nedir?3 kilo bebek çıkartıcaksın alttarafı!
kırmızı kurdele olayınada harbiden gıcık kapıyorum ama bende takmışdım yahu, kurdele değilsede kırmızı bir toka takmışdım ilk gün:)

ferulago dedi ki...

Büyük konuşmasan :)

uyuz cadı dedi ki...

ebru sen de o şanslı kesimdesin demek ki.. ama arkadaşın neymiş ya? çok kilo almış, verebildi mi acaba sonra?

ferulago, büyük konuşmuyorum ki. hiç istemiyorum sadece, içimde annelik güdüsü yok galiba.

banu dedi ki...

Çok uzak ve inanılması güç gelse de... zamanı geldiğinde bünye o sorumluğa hazırım diye gaz veriyor hatta bu sorumluluğun farkında isen daha bir aklı başında anne oluyorsun. (veya benim gibi aklı başından havada...)

Bir kediye anne olmak da çok büyük bir sorumluluk gerektiriyor bence... 10 yıl önceydi... sevgilimle - şimdi ki kocam olur- yolda minicik bir kedi bulduk. Annesini bulamadık aldık eve getirdik. Temizledik. Mamasını verdik. O gece çok ağladı. Kucağımızda uyuya kaldı. Aşık olduk kendisine... Ama bir kaç gün sonra aldı bir panik beni...

Ömrü boyunca kedicikten sorumlu olacaktık. Tatile gittiğimizde ne yapacaktık? Kafamıza estiğinde plansız programsız bir yere gidemeyecek miydik? Ya hasta olursaydı falan filan bin tane kuruntulanacak bahane...

Bir kaç ay sonra gelip giderken Duman'ı benim ofiste gören bir müşterim utana sıkıla Duman'ı ona vermemi istedi. 13 yaşındaki kedisini yeni kaybetmişti Duman onun bebekliğine çok benziyormuş. zaten her gördüğünde dolu dolu oluyordu gözleri... İstediğin zaman gelir seversin dedi. Bizden daha iyi bakacağına emindik, verdik ona. Duman gittikten sonra bir süre boş kum havuzuna bakıp bakıp kendimi çok suçlu hissettim. bir kediciğin sorumluluğu bile ödümüzü kopartmıştı... eşimle kendimizi kesinlikle çocuk sahibi olmaması gerekenler kategorisine koymuştuk.

ay biraz uzun yazdım ama... kıssan hisse diyeyim... herşeyin bir zamanı geliyor galiba :)

::puck-robin:: dedi ki...

e daha bana diyecek pek bir şey kalmamış çünkü bu konuda aynı duyguları paylaşıyoruz.
üstelik ben bunları birine anlatınca "anne olunca anlarsın,görürsün" tarzı yaklaşımlara ayrıca sinir oluyorum,benim psikolojimi siz daha mı iyi bileceksiniz yahu istemiyorum diyorsam istemiyorumdur dimi?

alis dedi ki...

Off bende de anaçlık sıfırın altında. Köpeğim bile beni anne değil akranı belledi. Bir çocukla 10 saniye yalnız kalayım içim sıkılıyor, kaçacak delik arıyorum. Bir de herkes üremek zorunda mı kardeşim :) Bu işte bir narsistlik yok mu, sen neye dayanarak genlerinin ileri nesillere öncülük edecek nitelikte olduğuna kanaat getirdin bakayım?
Çok büyük bir de sorumluluk boyutu var, hep onun okulu ıvırı kıvırı ön planda olmak zorunda. Çok kısıtlayıcı.
Öte yandan şu an annemle olan ilişkimi çok seviyorum, öyle hiç hamilelik bebek bilmemne ile uğraşmadan bana hazır büyümüş bir kız gelsin, o benim kızım olsun. Ben guguk kuşuna katılıyorum planlayarak olmaz bu işler, hatta ben de bir kaza sonucu buradayım.. Lakin kaza olacaksa da müsait bir zamanda olsun, şimdilik Allah korusun :)

not: Anneler aman darılmayın, çok tatlısınız, cesursunuz siz:)

uyuz cadı dedi ki...

banu, demek ki kim neyi yaşıyosa daha kolay geliyo :)
kedi bakmak çok kolaydır halbuki. bak mesela adı üstünde 'tatile giderken nereye bırakıcam?', yanında götürmüyosun. birine yada kedi pansiyonuna bırakıyosun, yanında dolaştırıp altını değiştirme, yemek yedirme, sürekli göz kulak olma, aman havuza düşmesin, ay güneşte fazla kalmasın gibi dertlerin olmuyo :))

çocuk zor iş anacım, ama işte hormonlar var ya o hormonlar.. sen doğurduğun anda sana o cesareti ve isteği de veriyo demek ki, yoksa nasıl yapacaksın di mi? seni de diğer anneleri de takdir ediyorum! :)

uyuz cadı dedi ki...

puck, aynen.. bu konuşmaların üstüne gece rüyamda çocuğum olduğunu gördüm. ayy rüyada bile bastılar ana, kim bunu emziricek yaaaa falan diyodum. anneye bakar mısın :)

uyuz cadı dedi ki...

alis, ne komiksin :))) çok güldüm. hormonlar şekerim, hormonlar senin genlerinin harika ve nesilden nesile devredecek kalitede olduğunu söylüyo :))
bir de evet, herkes üremese de olur zira zaten heryer bebek kaynıyo...

Yeliz dedi ki...

lalecim bende cesaret edemeyenlerdenim. soranlar olmuyormu elbette oluyor işte gerçiştirip duruyorum. bakalım ne zamana kadar direneceğim;)kilo konusu ise ayrı tabiii

ferulago dedi ki...

Haha, valla ne yalan söyleyeyim benim genlerim de pek güzeldir, üremeliyim, etrafta bir sürü benden olmalı :) Şaka maka yaş 37 olunca bünye dürtüyor, bünye dürtmese koca istiyor. Kocalardan bahseden olmadı şimdiye kadar. Umarım kocalarınızla çocuk konusunda anlaşıyorsunuzdur.

uyuz cadı dedi ki...

yelizcim kanının son damlasına kadar diren :))

ferulago, ben kocaya söyledim istemiyorum diye. bişey demiyo (şimdilik), isterse de gitsin yapsın benim işim olmaz haha :P

günbegün dedi ki...

hormonlar meselesine katılıyorum.gençken (!) çok da çocuk sevmezdim,itiraf ediyorum.ooff nasıl katlanıyorlar bu gereksiz,şımarıkça ağlamalara der dururdum.ama biyolojik saat ne menem bir şey ise,hormonlarımı da ele geçirdi,çocuk çocuukk diye inleyip durdum :)
sonuç mu,kocaman bir göbek,alınmış 25 kilo ile doğurdum.ama o hazzı,o mutluluğu hayatımın hiçbir döneminde yaşamamıştım inan lalecim.
çocuk sevmeyen ben,sokakta gördüğüm her çocuğa içim giderek bakar oldum.oğlum ,her gün büyüyor,ağlıyor,beni uyutmuyor,bazen yemek yemiyor çıldırtıyor,eve hapis yaşıyorum,2 sene olacak nerdeyse,hala acayip duygusalım.zamanında aman 1 tane yeter de artar bana diyen ben,2.olsa iyi mi olur diye düşünmeye başladım.
insanoğlu,zaman geçtikçe ne çok kendiyle çelişiyor anladım.
dünyanın ve Allahın bana bahşettiği en güzel varlıkla beraber uyuyor ve uyanıyorum.korkularım çoğaldı,eskisi gibi ,cesur değilim,arkamda evladım var artık çünkü.şiş göbeğim indi,25 kiloyu mis gibi verdim 36 beden oldum :) eski halime ek olarak dünyalar güzeli,sevimli mi sevimli bir varlıkla yaşıyorum.inan,benden daha az çocuk seven az bulunurdu,eminim....şimdi ise her çocuğun anası gibi hisseder oldum kendimi:) çok şanslıyım bu duyguyu hissedebildiğim için.
tek duam ,Allah isteyen herkese versin,yaşanmadan anlaşılmıyor çünkü.

uyuz cadı dedi ki...

günbegün, ne güzel yazmışsın.. böyle okuyunca ne güzeldir diyorum kendi kendime, sonra biyolojik saatim diyo ki 'hop dur, daha sana haber vermedim. ben ne dersem o olur.' iyi diyorum o zaman, sen nasıl istersen öyle olsun :)
çok güzel ve yüce bir duygu olduğuna eminim, sonuçta bütün dünya çocuk yapıyor ve mutlu değil mi? ben de etrafımda gördüm, arkadaşımın ablası hamileyken 'senden olsa olsa taşıyıcı anne olur' diyordum, gülüyorduk. o kadar çocuk sevmezdi, ama o bile oğlunu deli gibi seviyor. herşeyden önemli ve öncelikli onun için..

anneleri tebrik ediyorum ben, sabırlarından dolayı..

bu arada verdiğin kilolardan dolayı seni kocaman tebrik ediyorum, en sevdiğim anne modelisin o zaman. 36 beden, güzel ve anne :)

Adsız dedi ki...

herşeyin sorumlusu Angelina Jolie :) ben bunu bilir bunu söylerim...
geçen gün bir dedikodu dergisinde Angelina,Brad ve ikizlerini gördüm..
allahım bu kadar şekerlik olur.İçim gitti,bayıldım.Sonra kendi kendimi yakaladım dedim ki nooluyo Sevnur!! kendine gel :)
yani bu kadın insanı çocuğa özendiriyo anacım..
Angelina!! ben kül yutmam!! :)laloş bende dayanabildiğim kadar dayanacağım...

Adsız dedi ki...

bu arada ben sevnur :)

uyuz cadı dedi ki...

sevnur niye beni şoka sokuyosun şimdi :)))

sevnurboray dedi ki...

nooldu kızım? :) niye şoka girdin?? :D

uyuz cadı dedi ki...

akıllım çocuğa özendim falan demişsin ya, küçük dilimi yutuyodum burda valla.
sevnur, bizim sevnur. çocuk ve aynı sevnur :)

Adsız dedi ki...

ama çok güzel çocukları var şimdi...haksız mıyım????

sevnur

uyuz cadı dedi ki...

amaaan o terbiyesiz kadın önce jennifer'ımın yaralarını deşmemeyi öğrensin. bi kaşık suda boğucam bak.