22 Eki 2009

Öyle...

Yorgunum, hala hastayım, ilaç içmekten bıktım...

Yarın taşınıyoruz ama ev, şöyle bir süpürüp toz alsan oturmaya devam edilebilecek düzende. Girişte iki-üç boş kutu var ama o kadar kusur kadı kızında da olur değil mi?

Midemde koca bi yumruk var, gitmek istemiyorum... Hergün ağlıyorum... Her sabah gözlerim şiş uyanıyorum...

Yorgunluktan bittim, ne zaman uyumak istesem, yorgunluktan iki dakika sızacak olsam mutlaka ardı ardına telefon çalıyor. Bir cep, bir ev, bir cep, bir ev.
Dışarıya adımımı attığım anda ise kimse beni aramıyor, sözleştiler mi acaba diye düşünüyorum.

Canım hiç birşey yapmak istemiyor, beni kapatın bir odaya günlerce uyuyayım...

Yeni evin yerini her söylediğim insanın, 'hımm' demesi acayip sinirime dokunuyor, kuduruyorum, delirip tekrar ağlıyorum.
Tam kendimi toparlıyorum, tekrar telefon çalıyor. Ardından bir 'hımm' ve gözyaşları...

Evet, Göztepe'de oturuyordum ben. Hayatımda oturmaktan en çok zevk aldığım semt. Burayı çok ama çok seviyordum. Şimdi ise Ataşehir'e taşınıyorum. Uzak mı? Bence çok...

Alıştığım herşeye çok uzak. Ben 'olur' demedim mi? Dedim...

O zaman şimdi 'yine' neye ağlıyorum ben?

Bir süre yokum, sevgiler...

23 yorum:

Damlo dedi ki...

üzülmee oraya da alışırsıın, her şey güsell olar inşallah ve uzun tutma arayı.

alis dedi ki...

Üzülme laliş ataşehir o kadar da uzak değil, hem içinde herşey var ve etraf yeşil. Oraya yerleşen kimi duysam önce şüpheyle yaklaşıp sonra vazgeçemedi. Hem satın almıyorsunuz ya, sevemezsen taşınırsın! Biz ikisi(gidiş-dönüş) kıtalararası olmak üzere 9 kere taşındık, ben sabitlendim annemler 2 kere daha taşındı! Yeni eve yerleşip etrafı süslemeye püslemeye başlayınca yorgunluk gider, heyecan gelir :)

Flame dedi ki...

Ağlama :(
Acayip sulugözlü bir kadın var karşında bende başlarım bak..
O yorgunluklar inan herkesde var. Mesela bende..
Yeni evine zamanla alışacağını ve seveceğini düşünüyorum. Alıştığın bir muhitten uzaklaştığın için duygusallaşmışsın ama zamanla alışırsın bence. Ben hiç "hımmm" yapmadım haberin olsun.

meltem dedi ki...

hala iyileşemediğine üzüldüm..
çok yorgun ve bitkin geliyo yazdıkların:(
ama ataşehir e taşınmakta ne var ki "hımm" diyolar anlamadım
ben de göztepede oturuyodum 4 yıldır da ataşehirde oturuyorum çok da güzel bi yer
önümüzde ki ayda ben taşınıyorum, taşıncağımız yeri duyanlar da şimdi bize hımmm yapıyo:(
aman sittir et, evim evim güzel evim

kara kitap dedi ki...

ben de bornova'da oturuyordum.evlendim ve bursa'ya taşındım.o yüzen ağlamayın.en azından hala izmir'desiniz.izmir'i çok özlüyorum.

Jojee dedi ki...

en kısa zamanda toparlanman dileğiyle..

geveze baykuş dedi ki...

üzülme cadı, her taşınma yeni bir başlangıçtır. evet biraz uzak ama, ne bileyim ataköy'den daha iyi mesela :)

guguk kuşu dedi ki...

eh öyle olsun bakalım.

heidi dedi ki...

Her işte vardır elbet bir hayır. Bu kadar üzme lütfen kendini.Mekanlar mesafeler gerçekten önemli değil. Uzaksa gerçekten, onu yakın kılacak olan sensin. Yeni yaşının arifesinde seni odalara kapatmak istemiyoruz.

uyuz cadı dedi ki...

damlo, sağol canım.. tutmam inşallah arayı, bakalım internetin bağlanma süresi-yerleşme vs derken... umarım çabuk biter hepsi.. öptüm çok

alis, ya çok uzak diil de.. ne biliyim bana ters geldi. hoş kendim dedim tutalım evi diye ama, dediğim saniye de pişman olmadım değil :) senin taşınma olayın çok fena ya, kıtalar arası çok fenaymış :)
ben hep aynı şehir hatta aynı yakadayım. çook uzun zamandır hep minübüs yolu üzerinde bi yerlerdeydim, şimdi yadırgıyorum işte..
umarım severim orayı da..
öptüm tatlım

flame, ay sen de mi bendensin :) zır zır bi tipim yaa iki gün evvel çorbadan üstüme domates sıçradı diye hıçkıra hıçkıra ağladım. bi damla alt tarafı..
sinirlerim iyice bozuk heralde, gerim gerim gerildim...
şimdi sustum ama sen de ağlama :)
hıımmmlamadığın içinde çok teşekkür ederim, inan içime fenalık geldi. hoş o hımmmm benim burayı çok sevdiğimin bilinmesinden kaynaklı da.. yine de zaten üzülüyorum, insan azıcık moral verir yani di mi? yok illa hımmm.
neyse, daha iyiyim şimdi sağol...

meltem'cim yok pek iyileşemedim :( heryerim ağarıyo. sürekli aynı doktora gidiyorum ve sanki alnımda yazıyomuş gibi, ben sana dinlen demiştim amaaa diyo. nerden biliyo acaba? :) yaa sen ataşehire alışabildin mi göztepeden sonra? sizin ev sahibi muhabbeterini de okuyorum blogda, şeytan diyodu iki tane çak. madem ataşehirdeymiş yakında olucaz, geliim döviim mi :)

kara kitap, şehir değiştirmek çok zordur di mi? izmir de çok büyük bi yer, bursa ya alışırsın umarım..
ama ben de izmirde diilim, bu göztepe o göztepe diil yani :)

jojee, sağol canım...

geveze baykuş, ayy kıta değiştirsem ne olurdum acaba? manyak gibi ağlıyorum günlerdir, o halimi düşünmek istemedim :)

guguk'cum, öyle oldu.. bakalım neler olacak...

Haydins dedi ki...

Aa niye ağlıyorsun canım ya , hiç de uzak değil..Ee evde temizmiş bak, daha ne istiyorsun işte..Alışırsın oraya da her şey elinin altında orada da duyanda dağ başına taşınıyorsun sanacak :) Ağlama...

uyuz cadı dedi ki...

heidi, ne tatlısın :) çok teşekkür ederim.
daha iyiyim bikaç saattir, eşim saçma sapan şeyler yaparak güldürüyo beni. daha doğrusu o kadar saçmalıyo ki mecburen ağlayasım kalmıyo...
ponpon kızlar gibi valla :))

çok sağol, öpüyorum.

uyuz cadı dedi ki...

serpil'cim dağın başı ama :) ters biraz ya..
bi de ben pek araba kullanamıyorum, yani yön duygum eksik. navigasyon cihazı asıcam boynuma anca öyle :)

Bakalım, alışırım inşallah. Sağol canım..

puck-robin dedi ki...

taşınma psikolojisi de berbat. biz taşındığımızda açılmamış kolilere bakıp bakıp ağlamıştım :D
ataşehir uzak ama bi minibüse atlar gidersin göztepe ye beee.

uyuz cadı dedi ki...

puck, şu an evde heryer koli.. kediler o kadar mutlu ki, sapıtıp duruyolar.
iki saat uyuyup uyanıp kutulara saldırıyolar. bi ben mutsuzum yani :)

minübüse falan binmek istemiyorum ya halkın arasında işim ne :p

bakalım artık, her zaman kayboluyorum ben.. bu nedenle araba da pek süremediğimden biraz tırstım açıkcası.

beetlejuice dedi ki...

Lalecim, tatlım, üzülme alışırsın. Ben İstanbul'a ilk geldiğimde Maslak'ta kaldım, ardından Sarıyer, sonra Beşiktaş şimdi de Kozyatağı:) İstanbul'u köşe bucak gezdim yani. Ataşehir hmmlanacak bir yer değil ki ayrıca, toplu taşıma çok yok ama daha sakin, daha rafine bir yer.
Sen iyileşmeye bak canım, üzme hırpalama kendini.

Somethin'Special dedi ki...

Laliş' im niye üzülüyorsun, kıyamadım şimdi sana. Geleceği düşün, tasarruf ettiğin miktarla alabileceklerini, hatta yurt dışı seyahatlerine gideceğini düşün. Değmez mi? Oralardan bissürü ciciler alırsın :-)
Benim hayalim bu, hemen seni de ortak ettim.Evden tasarruf = ev sahibi olmak, yurtdışı seyahatleri de yanında hediyesi :-)
Mucuk! Hadi moralin yerine gelsin, o zaman daha çabuk iyileşeceksin :-)

Lydia dedi ki...

Aaa ağlanacak başka şey yok mu? Fıstık gibi yere taşınıyorsun, ağlama lütfen. Ben de doğduğum günden beri aynı evde Feneryolu'nda oturuyorum ama geçen gün bir tanıdığımız kayınvalidesine Ataşehir'de tuttukları evi anlattı, yok şöyle hemen bahçeyi görüyormuş, araba sesi yokmuş, öyle böyle sakin değilmiş, cennet gibiymiş. Kalkıp benim bile taşınasım geldi :) Umarım yeni yuvana kısa sürede alışırsın.
Sevgiler.-

ஐ : ) STİL DİREKTÖRÜ ( : ஐ dedi ki...

Bebemm ağlama annem sen ya, yakın sayılırız suadiye ataşehir 10dk sana gelirim hergün sen daralma yeter ki emi

uyuz cadı dedi ki...

çillicim, ayy maslak çok fenaymış ya :) ama burdayken seninle pazarlaşıyoduk falan, şurda şu var burda bu var. iyi oluyodu..
toplu taşıma evin önünden geçiyo ama ben araba kullanıcam daha fazla (umarım). pek kullanamıyorum da gerçi, artık yazarım trafik maceralarımı...

nihancımm, birlite tasarruf edelim birlikte yurtdışına çıkalım :) dur bak nasul ikna edicem senin beyi :)
moralimi de yüksek tutucam ki cuma size geliim di mi? öptüm çokkk

lydia, valla her halta ağlıyorum ben hiç mantık sorgulaması yapmıyorum :) pek sulugözüm yaa sinir bi durum. siz de taşınsanıza o zaman, bütün blog camiasını toplicam oraya :)
yanlız sessizlik konusu doğru, hatta fazla sessiz olabilir, ben alıştım burda cadde üstü minübüs, otobüs, taksi, ambulans, yaya, itfaiye arabalarına falan. kendimi boşlukta hissedicem :)

edoşşş gel hergün yaaa. o kadar yakın mı olucaz? gerçi doğru çok uzak diil. ben de araba alıcam, hergün sana gelicem :)

cicada dedi ki...

üzülme canım ben de yaşadım aynı şeyi ucunda ölüm yok ya alışırsın olmadı alışamadın mı tekrar taşınırsın yorucu oluyo tabi ki ama mutsuz olursan taşınırsın ama ataşarhire alışınca kendini daha rahat ve huzurlu hissederesin belki de daha sakindir göztepeye göre öpüyorum canım üzme ne olur kendini bak biz de üzülüyoruz sonra...

Kennan dedi ki...

gerçi bir sokak öteye bile taşınsa insan gözden ırak olduğu anda unutulmaya başlar...

uyuz cadı dedi ki...

cicada, inşallah alışıcam.. zaten olmadı seneye yine kutular gözüktü bana :) ilk evlendiğimiz zamanlarda nefret ettiğim bi evde yaşadım da psikolojim epey bozulmuştu, bi daha aynı şeyi yapmam yani. gerçi ev güzel de.. işte semti yadırgadım.. bakalım artık.. teşekkür ederim :)